2005/Oct/16

ตำนานเด็กดี

บทที่ 1

เช้าวันเสาร์ แม่ชวนมานีไปซื้อกับข้าวที่ตลาด มานีช่วยหิ้วตะกร้าให้แม่ ในตลาดมีคนมากและมีของขายหลายอย่าง ของกินก็มี ของใช้ก็มี

แม่ถามราคาและเลือกซื้อแต่ของดีที่ราคาไม่แพงจนเกินไป แม่ซื้อผ้า หวี สบู่ และของกินหลายอย่าง มีเกลือ มะนาว ปลาทู ไข่และไก่ แม่จะซื้อหมูกับเนื้อด้วยแต่ไม่มีขาย เพราะวันนั้นเป็นวันพระ มานีเห็นผลไม้น่ากินหลายอย่าง มีเงาะ ลำไย น้อยหน่า จึงขอให้แม่ซื้อเงาะ

สายแล้วแม่ยังซื้อของไม่เสร็จ มานีเดินตามแม่อยู่นานจนหิว มองเห็นร้านนึงมีของกิน น่าอร่อยและราคาไม่แพงเพราะมีป้ายบอกไว้ มานีจึงชวนแม่เข้าไป แม่เห็นว่าบ้านอยู่ไกลตลาดจึงพามานีเข้าไปซื้อกิน ในร้านมีคนมาก

แม่พูดว่า "ร้านนี้ทำของอร่อย จึงมีคนมากินกันมาก"
มานีพูดกับแม่ว่า "เขาคงได้เงินมากนะคะแม่"
"ถ้าขายดีก็ได้เงินมากซีลูก" แม่ตอบ
"คนขายของได้เงินมากทุกคนหรือคะแม่" มานีถาม
"บางคนก็ได้มาก บางคนก็ได้น้อย ถ้าใครได้น้อย ก็ต้องพยายามทำของให้ดีๆจึงจะมีคนซื้อ" แม่ตอบ
"มานีอยากขายของบ้าง เราจะได้มีเงินมากๆ" มานีบอกแม่
แม่ยิ้มด้วยความพอใจ แล้วบอกกับมานีว่า "ดีแล้วลูก"


บทที่ 2

เมื่อแม่และมานีกลับจากตลาดก็เข้าครัว ในครัวมีเตา มีตู้ใส่กับข้าวอยู่ข้างฝา ของทุกอย่างสะอาด เพราะแม่ทำอาหารอยู่เสมอ

มานีชอบดูแม่ทำกับข้าว เพราะอยากทำกับข้าวเก่งเหมือนแม่ จึงช่วยแม่ล้างผัก หม้อ กะทะ และช่วยตักน้ำ บางทีก็พัดไฟในเตาให้

มานะกับพ่อกำลังทำงานอยู่ในสวนหลังบ้าน พ่อปลูกผักหลายอย่าง มานะช่วยตักน้ำรดผัก พ่อปลูกพริกและมะเขือด้วย มานะชอบดูดอกมะเขือสีม่วง พ่อเก็บพริกไปให้แม่เก็บไว้ทำกับข้าวเวลาจะแกง แม่เลือกใช้แต่พริกแห้งสีแดง น้ำพริกแกงในครกจึงมีสีแดงน่ากิน แม่ชอบแกงปลาใส่มะเขือ

ถ้าในสวนมีหญ้ารกมาก ต้นไม้จะไม่งาม พ่อต้องเอาหญ้าออกเสมอ พ่อสอนให้มานะรู้จักใช้จอบและเสียมทำสวน มานะใช้เสียมแซะกอหญ้าให้รากมันออกมาด้วย เขาเก็บหญ้าแห้งไปไว้ที่ใต้ต้นไม้ใกล้รั้ว มีคางคกหลายตัวกระโดดออกมาจากริมรั้ว มานะไม่กลัวคางคก จึงนั่งพักใต้ต้นไม้

พอทำกับข้าวเสร็จแล้ว แม่ให้มานีไปบอกพ่อกับมานะมากินข้าว พ่อกับมานะขอไปอาบน้ำก่อน เมื่อกำลังกินข้าวอยู่ พ่อบอกกับแม่ว่า มานะช่วยทำงานได้มาก ช่วยปลูกผัก ตักน้ำรดผัก และแซะรากหญ้า แม่บอกว่า ถ้าปลูกผักได้มากๆ แม่กับมานีจะเอาไปขายที่ตลาด มานะเล่าให้มานีฟังว่า เขาไปช่วยพ่อทำงานในสวนพบคางคกหลายตัว แล้วเขาก็ทำท่ากระโดดเหมือนคางคก แม่บอกว่าอย่าเล่นเวลากินข้าว


บทที่ 3

เช้าวันเปิดเรียน อากาศแจ่มใส มานีกับชูใจเดินไปโรงเรียนด้วยกัน เด็กทั้งสองเดินคุยกันอย่างมีความสุข พอผ่านประตูโรงเรียน มานีก็พูดกับชูใจว่า
"ชูใจ เธอรู้ไหม ฉันดีใจมากที่โรงเรียนเปิด ฉันคิดถึงคุณครูไพลิน"
"ฉันก็เหมือนกัน ฉันคิดถึงคุณครูไพลินและคิดถึงพวกเราทุกคน" ชูใจพูดขึ้นบ้าง

ก่อนเวลาโรงเรียนเข้า นักเรียนคุยกันเสียงดัง เพราะไม่ได้พบกันเป็นเวลานาน เมื่อธงชาติขึ้นสู่ยอดเสาแล้ว ครูใหญ่กล่าวต้อนรับนักเรียน นักเรียนพอใจ และทุกคนตั้งใจจะเป็นนักเรียนที่ดีของโรงเรียน

ครูไพลินเดินเข้ามาในห้องเรียนด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ทักมานีอ้วนขึ้น ชูใจผอมไปนิด แต่สูงขึ้น ปิตินุ่งกางเกงใหม่

เมื่อทักทายกับนักเรียนทุกคนแล้ว ครูไพลินแนะนำให้รู้จักนักเรียนใหม่สองคน คือ เด็กชายสมคิดกับเด็กหญิงดวงแก้ว นักเรียนเก่าทุกคนปรบมือดีใจที่ได้เพื่อนใหม่เพิ่มขึ้น

หลังจากพูดคุยกันถึงเรื่องราวตอนปิดเรียนอีกเล็กน้อย ครูไพลินให้ปิติอ่านหนังสือเรียนภาษษไทยที่เรียนมาแล้ว ปิติอ่านได้ ครูไพลินชมว่าเก่งมาก แล้วเรียกชูใจให้อ่านต่อ ชูใจมัวแต่คุยกับเพื่อนใหม่ ก็งง ไม่รู้ว่าจะอ่านตรงไหน ครูไพลินจึงแนะนำว่า
"เวลาเรียน หรือมีใครพูดอะไรให้ฟัง ต้องตั้งใจฟัง ถ้าไม่ฟังอาจจะไม่รู้เรื่อง" แล้วครูไพลินให้ปิติบอกชูใจว่าอ่านถึงตรงไหน สมคิดลุกขึ้นพร้อมกับพูดว่า
"ผมบอกได้ครับ ให้ผมบอกดีกว่า"
"ครูเชื่อว่าสมคิดบอกได้ แต่ครูเรียกให้ปิติบอกก่อน ชูใจอ่านแล้ว ครูจะให้เธออ่านต่อ" ครูไพลินพูด

เมื่อนักเรียนอ่านหลายคนแล้ว ครูไพลินจึงให้นักเรียนออกมาเขียนคำต่างๆบนกระดาน


บทที่ 4

วันหยุดเรียน วัระชวนมานะและปิติไปเที่ยวป่าใกล้ไร่แตงโมของลุง ข้างๆไร่เป็นทุ่งนามีหญ้าเขียว ชาวนาจูงวัวควายไปเลี้ยง ในทุ่งนามีบึงกว้าง นกหลายตัวเดินหาปลาอยู่ตามริมบึง

เด็กทั้งสามพากันเข้าไปในป่า เขาเห็น!เล็กๆหลายอย่าง มีแมลงสีสวยบินอยู่เหนือดอกไม้ กิ้งก่าชูคอจ้องจะจับแมลง มานะชี้ให้ปิติดูจิ้งเหลนวิ่งไล่กันน่าสนุก ปิติมัวดูจิ้งเหลินจนเกือบเหยียบอึ่งอ่างที่ใต้ใบไม้

วีระได้ยินเสียงจิ้งหรีดร้อง พอเดินเข้าไปใกล้มันก็หยุด เขามองหาตัวไม่เห็น เพราะมีใบไม้แห้งบังตัวมันอยู่

ปิติพูดว่า "ป่านี้มีช้างไหมวีระ"
วีระตอบ "ไม่มี แต่น่าจะมีกวางและลิง เราเดินอยู่ที่นี่คงไม่พบมัน"
"พ่อเล่าว่าที่สวน!มี หมี ช้าง กวาง และ!ต่างๆขังกรงไว้ให้คนดู และพ่อจะพาฉันกับมานีไปดูในไม่ช้านี้" มานะพูด

เด็กทั้งสามเห็นรังนกอยู่ตามกิ่งไม้ ปิติอยากได้รังนกจึงขึ้นไปตามต้นไม้ มานะสงสารนกกลัวมันจะไม่มีที่อยู่ และบนต้นไม้ก็มีรังผึ้งด้วย ถ้าผึ้งต่อยปิติ เขาก็จะตกลงมา มานะจึงบอกให้ปิติลงจากต้นไม้ พอดีมีผึ้งบินมาเกาะหัวปิติ ปิติรีบลงจากต้นไม้ เด็กทั้งสามกลัวผึ้งต่อย จึงวิ่งหนีกลับบ้าน


บทที่ 5

ดวงแก้วเอามือลูบหลังสีเทาเบาๆแล้วบอกกับชูใจว่า "แมวของเธอน่ารักจริงนะ สีสวย ขนเรียบ และสะอาดดี"
ชูใจยิ้มและพูดว่า "ดวงแก้ว ช่วยหยิบลูกโป่งที่ข้างโอ่งน้ำให้ฉันด้วย ฉันจะเอามาให้สีเทาเล่น มันชอบเล่นลูกโป่งมาก"

ดวงแก้วหันไปหยิบลูกโป่งมาส่งให้ชูใจพร้อมกับถามอย่างสนใจ "เธอซื้อจากที่ไหนจ๊ะ ฉันอยากได้บ้าง"
"เขาขายที่ข้างวัด ย่าซื้อมาให้เมื่อเช้านี้" ชูใจตอบ สีเทาเล่นลูกโป่ง ที่ลูกโป่งมีรูปปลา มันพยายามจะจับปลาที่ลูกโป่งให้ได้ ดวงแก้วชอบใจและบอกกับชูใจว่า
"สีเทาคงคิดว่าปลาที่ลูกโป่งเป็นปลาจริงๆนะชูใจ"
ชูใจบอกว่า "ใช่" แล้วถามว่า "เธอเลี้ยงแมวบ้างหรือเปล่า"
"บ้านป้าที่ฉันอยู่ด้วย มีแมวสองตัว ตัวแรกชื่อทองคำ อีกตัวหนึ่งชื่อทองแดง เจ้าทองคำน่ารักดี แต่เจ้าทองแดงไม่ค่อยน่ารัก" ดวงแก้วบอก

ชูใจสงสัยจึงถามว่า "มันเป็นอย่างไรล่ะ"
"เวลาฉันเอาข้าวให้มันกิน เจ้าทองแดงกินเลอะเทอะ ส่วนเจ้าทองคำกินอย่างเรียบร้อย พอมันกินอิ่มแล้ว มันจะไปกินน้ำในอ่างเล็กๆที่ฉันหาไว้ให้มัน" ดวงแก้วตอบ

"แมวของเธอจับหนูเก่งไหม สีเทาของฉันจับเก่งมาก" ชูใจกล่าวพร้อมกับลูบหลังสีเทา
"เก่งซี ตอนกลางวันมันจะนอนเงียบ แต่พอตอนกลางคืน จะวิ่งจับหนูเกือบทุกคืน บางทีก็วิ่งชนกองหนังสือ กระป๋อง หรือไม่ก็ของในครัว ฉันต้องคอยเก็บอยู่เสมอ" ดวงแก้วเล่า

"สีเทาของฉันก็ซนเหมือนกัน มันชอบเล่นถุงและกระดาษห่อของ วันหนึ่งปิติเก็บแตงกวาจากไร่ เขาแบ่งใส่ถุงกระดาษให้ย่า มันเล่นจนถุงแตงกวาแตก" ชูใจเล่า

ดวงแก้วคุยกับชูใจอยู่นาน ได้ยินเสียงกลองจากวัดดังขึ้น จึงถามชูใจว่า "สิบเอ็ดนาฬิกาแล้วใช่ไหม" ชูใจตอบว่า "ใช่"
"ฉันอยู่ที่นี่หลายชั่วโมงแล้วซี ฉันจะต้องกลับบ้านล่ะ" ดวงแก้วจึงลาชูใจกลับบ้าน


ที่มา: หนังสือแบบเรียนวิชาภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 เล่ม 1
กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ ( ชุด มานะ มานี )

มานี ชูใจ

Comment

Comment:

Tweet


ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้อ่านแบบเรียนนี้อีก ดีมากครับ ถึงแม้จบไปนานจนเป็นครูแล้วยังคิดถึงสมัยเรียนประถมอยู่เลย
#17 by กันต์ (118.175.149.128) At 2009-05-27 12:49,
อ่านแล้วจำไว้แล้วคิดเอาไว้ให้ดีดี embarrassed big smile sad smile double wink surprised smile
#16 by พลอย (117.47.84.215) At 2008-07-11 17:03,
ขอบคุณมากมายที่นำความรู้สึกเก่าๆที่แสนดีมาให้ได้รำลึกความหลังอีกครั้ง
#15 by คนแก่ (117.47.110.69) At 2008-06-01 23:02,
ผมก็เป็นรุ่นสุดท้ายที่ได้เรียนเหมือนกัน หนังสือชุดนี้นอกจากช่วยให้เราอ่านออกเขียนได้ ยังช่วยปลูกฝังแนวทางการดำเนินชีวิตด้วย มีแง่คิดดีๆ หลายอย่าง เท่าที่ทราบมานะครับ ผมเคยอ่านภาคต่อของเรื่องนี้ด้วยแต่ตอนนี้หาหนังสือเล่มนั้นไม่พบแล้ว ที่รู้คือมานะจบไปได้เป็นนายทหาร มานีเป็นหมอ วีระเป็นนักวิทยาศาสตรืแต่ชีวิตล้มเหลว เพราะเชื่อมั่นในตนเองมากเกินนไป ชูใจไปอยู่กับแม่ที่ออสเตรเลีย เพชรแต่งงานกับจันทรกระมัง ที่เหลือผมเองก็จำไม่ค่อยจะได้แล้ว ใครที่พอรู้ก็ช่วยบอกต่อดด้วยแล้วกันครับ
#14 by ขุนศึก (119.42.70.68) At 2008-05-17 00:59,
ก็อยากรู้เหมือนกันครับ หนังสือชุดนี้มันไม่ดีตรงไหน ทำไมไม่ใช้ต่อ ผมว่านะ หลายๆคนได้ดิบได้ดีเพราะหนังสือชุดนี้นะ....อ่านออกเขียนได้เพราะมานะ มานีฯลฯ นี่แหละ รู้สึกว่าเขาน่าจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกะเราซะด้วย ตอนนี้ มานะมานีไปทำอะไรที่ไหนแล้วเนี่ยะ ตั้งแต่จบ ป.6 มา ไม่ได้ข่าวคราวเลย ใครรู้ส่งข่าวด้วยนะครับ ...คิดถึงง่ะ..อิอิ
#13 by ชายแต้วครับ (125.24.130.205) At 2007-12-11 14:12,
คิดถึงตอนเด็กๆเหมือนกันค่ะ
อ่านแล้วทำให้รู้ซึ้งถึงมิตรภาพของเพื่อน
ที่รักกันมากๆ
ตอนนี้หนังสือพวกนี้หายไปหมดแล้ว เราว่ามันดีกว่าหนังสือแบบเรียนรุ่นใหม่ๆนะ
สอนอะไรหลายๆอย่าง อ่านและสนุกและน้ำตาไหลก็มี อยากได้เก็บไว้เหมือนกันค่ะ เราก้อรุ่นสุดท้ายที่ได้เรียน
#8 by ช๊อคโคล่าจัง (125.25.29.76) At 2007-09-28 17:59,
เป็นนักเรียนรุ่นสุดท้ายที่เรียนมานี มานะค่ะ
#7 by โอ๋ (124.157.128.18) At 2007-08-12 16:59,
เป็นแบบเรียนที่สนุกมาก
#5 by (125.25.7.79) At 2006-06-23 12:32,
คิดถึงตอนเด็ก ๆ จัง
#4 by ตุ่น (203.156.48.41) At 2006-04-09 20:34,
ทำให้คิดถึงความหลังยังเด็ก อยากให้น้องสมัยนี้ได้เรียนมานี ชูใจ มานะบ้างจัง
#3 by โอ่ (58.9.138.195) At 2006-03-30 16:14,
คิดถึงความหลังครั้งยังเป็นเด็ก

ชอบแบบเรียนชุดนี้มาก ๆ เลยครับ ไม่รู้ว่าจะหาซื้อได้ที่ไหน ฮา ฮา ฮา (แสดงว่าอายุมากกันแล้วจิ อิ ๆ ๆ)

ขอบคุณนะครับที่เอามาฝากให้ได้อ่าน
#2 by Hope Or Pain At 2005-12-23 18:17,
อยากได้หนังสือเรียนชุดนี้เก็บไว้จัง คิดถึงความหลังตอนเด็กๆ จะหาซื้อได้ที่ไหนบ้างคับ
#1 by ป๊อบอาย (61.47.98.66) At 2005-11-17 11:14,